Δευτέρα, Μαϊος 10, 2021

Όπως είναι γνωστό στον γνωστικό μαθητή, όταν το άτομο δεν έχει τάξη στην εργασία που πραγματοποιεί διαφωνεί ως προς την συνέχεια, που σημαίνει: μία μέρα κάνει ένα τύπο εργασίας, την άλλη μέρα άλλο, χωρίς να ακολουθεί μια συνέχεια ώστε να μπορέσει να συλλέξει τον καρπό κάθε μιας από τις εργασίες που προσπαθεί να φέρει εις πέρας. Για παράδειγμα: ο διαλογισμός.

Είναι απαραίτητο όλες τις μέρες της ζωής να διαλογιζόμαστε τουλάχιστον μία ώρα. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε, εάν οι συνθήκες δε μας το επιτρέπουν, οποιαδήποτε ώρα της μέρας. Αν μας είναι αδύνατο να το κάνουμε τη μέρα, μπορεί να γίνει την νύχτα, κατά προτίμηση από τις δέκα έως τις δώδεκα τη νύχτα και το ξημέρωμα από τις τρείς μέχρι τις πέντε.

Αυτός ο διαλογισμός πρέπει να συνδυάζει την προσευχή και τη λατρεία προς το Εσώτερο, να ζητά τη φώτιση. Έτσι πετυχαίνουμε την ένωση της συνείδησης με το Φως, και ταυτόχρονα, πετυχαίνουμε την αφύπνιση της συνείδησης και ενδυναμωνόμαστε για να συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τα διάφορα δράματα της ζωής, χωρίς να είμαστε θύματα των επιθέσεων του Εγώ, που σε πολλές περιπτώσεις κάνουν πρακτικά αδύνατη την συνέχιση της Εργασίας.

Όταν σ' εμάς, τους δασκάλους της ανθρωπότητας, πλησιάσουν άνθρωποι που λένε ότι, δεν έχουν δύναμη να συνεχίσουν το μονοπάτι, που αισθάνονται αποθαρρημένοι, εμείς μελετούμε εσωτερικά αυτούς τους ανθρώπους και τους βρίσκουμε σε μια αξιοθρήνητη κατάσταση.

Το αποτέλεσμα του να μην διαλογίζεσαι, να μην προσεύχεσαι, να μη μελετάς το Εγώ, να μην το κατανοείς, είναι η αποθάρρυνση, η φιλοκέρδεια, η έλλειψη δύναμης.

Η πλειοψηφία αυτών την ανθρώπων καταλήγει αφήνοντας τη Γνώση, χάνοντας έτσι τις τελευταίες δυνατότητες που της απομένουν.

Κάθε άτομο που θέλει να προχωρήσει σε αυτές τις σπουδές, οφείλει να είναι σοβαρό με αυτές, υπεύθυνο, πειθαρχημένο, ώστε να μπορέσει να στηριχτεί στην ατραπό του και να έχει ζωντανές αποδείξεις του σώματος της Διδασκαλίας, κάνοντας μια επανεκπαίδευση των αισθήσεών του, της αναπνοής του, της διατροφής του, της υγιεινής του, της συμπεριφοράς του προς αυτούς που τον περιβάλλουν.

Δεν πρέπει να επιτρέψει στην αίσθηση της ακοής, για παράδειγμα, να ακούσει, ακόμα και αν του αρέσει, μια διαπεραστική μουσική, αστεία με υπονοούμενα, φιλονικίες, διαμάχες, πολιτική και όλα αυτά που είναι γνωστό ότι βλάπτουν την ευαισθησία της αρμονίας που αναπτύσσεται σε επίπεδο υπεραισθητηριακών αισθήσεων, γιατί τις καταστρέφουν.

Δεν πρέπει να επιτρέπει στην αίσθηση της όρασης, να βλέπει σκηνές βαρβαρότητας, ταινίες πολέμου, νοσηρότητας, εφημερίδες και περιοδικά που προβάλλουν άρρωστες σκηνές οι οποίες καταστρέφουν τη λεπτότητα και την αγνότητα του κέντρου της φαντασίας μας και προκαλούν μεγάλα κύματα στη λίμνη του νου μας, που πρέπει να είναι ήρεμη και γαλήνια.

Για κανένα λόγο δεν πρέπει να επιτρέπει στο λόγο του να μετατρέπεται σε όργανο του Εγώ, εκτοξεύοντας προσβολές, βρισιές, ψέματα, κουτσομπολιά και οτιδήποτε θα έβλαπτε τη γεωμετρική, τετραδιάστατη μορφή του λόγου.

Δεν πρέπει να επιτρέπει στη φαντασία του να τον παρασύρει σε έναν κόσμο υποκειμενικό, που καταστρέφει το πέταλο της Ιώδους Αλεξάνδρειας της θείας διόρασης.

Πρέπει να υπάρξει μια έξοχη πειθαρχία ώστε, όταν αυτά τα αρνητικά φαινόμενα εμφανιστούν, να ξέρει πώς να ενεργήσει.

Αγαπητέ αναγνώστη, τα αρνητικά συναισθήματα τα πολεμάμε με την έμπνευση, τις αρνητικές σκέψεις τις πολεμάμε με την έμπνευση, τα αρνητικά ένστικτα τα πολεμάμε με την έμπνευση.

Αυτό σημαίνει ότι η ΕΜΠΝΕΥΣΗ είναι το όπλο που διαθέτουμε οι μαθητές αυτής της επιστήμης για να ανυψώσουμε το επίπεδο του Είναι μας.

Η Έμπνευση είναι ο Θεός μέσα μας. Όπως έχουμε πει, δεν είναι ούτε σωστό, ούτε λογικό ένας άνθρωπος που ζει μια αποδιοργανωμένη ζωή, που δεν τηρεί υγιεινή στο σώμα, στην οικία του, που δεν έχει διανοητική υγεία, που δεν κυριαρχεί στα ένστικτα και στα συναισθήματά του, να πιστεύει πως μπορεί να είναι ένας εμπνευσμένος υποψήφιος για την Εποχή του Υδροχόου.

Α.Δ. Lakhsmi (απόσπασμα από την "Εποχή του Υδροχόου")