Σάββατο, Φεβρουάριος 27, 2021

Ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ έχει Δέκα βασικούς, θεμελιώδεις Κανόνες, χωρίς τους οποίους, θα κατέληγε αδύνατη η χειραφέτησή μας και η απελευθέρωση μας, από τα ταπεινωτικά δεσμά του ΝΟΥ.

1ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Να γινόμαστε πλήρως συνειδητοί της ψυχικής κατάστασης, στην οποία βρισκόμαστε, πριν από την ανάβλυση οιασδήποτε σκέψης.

2ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ: Να ερευνούμε την ρίζα, και την προέλευση κάθε σκέψης, ανάμνησης, συμπάθειας, συγκίνησης, συναισθήματος, δυσαρέσκειας, κ.τ.λ., καθώς αυτά, εξακολουθούν να αναβλύζουν στον νου.

3ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΓΑΛΗΝΙΑ τον ΝΟΥ μας, και δίνουμε πλήρη προσοχή, σε κάθε διανοητική μορφή, η οποία κάνει την εμφάνισή της, στην οθόνη του νου.

4ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Προσπαθούμε να θυμόμαστε και να ανακαλούμε την “ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΗΛΩΣΗΣ” από στιγμή σε στιγμή, κατά την διάρκεια της κοινής και τρέχουσας πορείας της καθημερινής ζωής.

5ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Η διάνοια, οφείλει να υιοθετεί μία ακέραια, αντιληπτική ψυχολογική κατάσταση, δεκτική, ΣΥΝΕΚΤΙΚΗ, πλήρη, ήρεμη και βαθιά.

6ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Πρέπει να υπάρχουν, στην τεχνική του Διαλογισμού, συνέχεια σκοπών, αντοχή, ευστάθεια, σταθερότητα, επιμονή.

7ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Είναι ευάρεστο, ενδιαφέρον, να συνερχόμαστε, κάθε φορά που είναι δυνατόν, στις Αίθουσες ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ, ή ΓΝΩΣΤΙΚΑ ΛΟΥΜΙΣΙΑΛ.

8ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Είναι επιτακτικό, επείγον και απαραίτητο, να μετατρεπόμαστε σε παρατηρητές του ΝΟΥ μας, κατά την διάρκεια οιασδήποτε ταραγμένης, επανερχόμενης δραστηριότητας. Να συγκρατηθούμε, τουλάχιστον για μία στιγμή, προκειμένου να παρατηρήσουμε τον νου.

9ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Είναι απαραίτητο και αναγκαίο, να εξασκούμαστε πάντα με κλειστά τα φυσικά μάτια, με σκοπό την αποφυγή των εξωτερικών, αισθητηριακών αντιλήψεων.

10ΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ. Απόλυτη χαλάρωση όλου του σώματος και σοφός συνδυασμός του Διαλογισμού με τον ύπνο.

Αγαπητέ αναγνώστη, έχει φθάσει η στιγμή να ζυγιστούν και να αναλυθούν διεξοδικά, αυτοί οι Δέκα Επιστημονικοί Κανόνες του Διαλογισμού.

Α. Η αρχή, η ΒΑΣΗ, το ζωντανό θεμέλιο του SAMADHI (ΕΚΣΤΑΣΗ), συνίσταται σε μία προηγούμενη ενδοσκοπική γνώση του εαυτού. Να εσωστραφούμε, είναι αναπόφευκτο κατά την διάρκεια του βαθέος Διαλογισμού. Οφείλουμε, να αρχίσουμε να γνωρίζουμε βαθιά, την ψυχολογική διάθεση, στην οποία βρισκόμαστε, πριν από την εμφάνιση οιασδήποτε διανοητικής μορφής, στον νου. Καθίσταται ΕΠΕΙΓΟΝ να κατανοήσουμε, ότι κάθε σκέψη, η οποία αναβλύζει μέσα στην αντίληψή μας, προηγείται πάντα από τον πόνο ή την ευχαρίστηση, την ευτυχία ή την θλίψη, το αρεστό ή το απεχθές.

Β. ΓΑΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ. Εξετάστε, υπολογίστε και ερευνήστε για την προέλευση, αιτία, λόγο ή θεμελιώδες αίτιο κάθε σκέψης, ανάμνησης, εικόνας, συμπάθειας, επιθυμίας κ.τ.λ., ενώ αναβλύζουν από τον νου. Σε αυτόν, τον δεύτερο κανόνα υπάρχει ΑΥΤΟΑΝΑΚΑΛΥΨΗ και ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.

Γ. ΓΑΛΗΝΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ. Δώστε εξαιρετική προσοχή, σε κάθε διανοητική μορφή, που κάνει την εμφάνισή της στην οθόνη του νου.

Δ. Πρέπει να μετατραπούμε σε κατασκόπους του νου μας, με την μελέτη του στην δράση, από στιγμή σε στιγμή.

Ε. Το CHITTA (Ο ΝΟΥΣ), μετασχηματίζεται σε VRITTIS (ΔΟΝΗΤΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ). Ο ΝΟΥΣ, είναι όπως μία ευχάριστη και ήρεμη λίμνη. Μία πέτρα πέφτει σε αυτήν, και αναβλύζουν φυσαλίδες, από τον βυθό. Όλες, οι διάφορες σκέψεις, είναι διαταραγμένες φυσαλίδες, επάνω στην επιφάνεια των υδάτων. Αφήστε την λίμνη του ΝΟΥ, να παραμείνει κρυστάλλινη, χωρίς κύματα, γαλήνια και βαθιά, κατά την διάρκεια του διαλογισμού.

ΣΤ. Οι ασταθείς, φλύαροι, αντιφατικοί, ευμετάβλητοι, χωρίς σταθερότητα, χωρίς θέληση άνθρωποι, δεν θα επιτύχουν ποτέ την Έκσταση, το Satori, το SAMADHI.

Ζ. Είναι προφανές, ότι η τεχνική του Επιστημονικού Διαλογισμού, μπορεί να εξασκηθεί τόσο χωριστά, με έναν απομονωμένο τρόπο, καθώς και σε ομάδες, συνδεδεμένων ανθρώπων.

Η. Η ΨΥΧΗ οφείλει να απελευθερωθεί από το ΣΩΜΑ, από τις ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΕΙΣ και τον ΝΟΥ. Καθίσταται εμφανές, πασίδηλο και προφανές, ότι η ψυχή χειραφετούμενη, απελευθερούμενη από τον νου, απελευθερώνεται ριζικά, από όλα, τα υπόλοιπα.

Θ. Είναι επείγον, απαραίτητο και αναγκαίο, να εξαλείφουμε τις εξωτερικές αισθητηριακές αντιλήψεις, κατά την διάρκεια του εσωτερικού, βαθέως Διαλογισμού.

Ι. Είναι απαραίτητο, να μάθουμε να χαλαρώνουμε το σώμα, για τον διαλογισμό. Κανένας μυς δεν πρέπει να παραμένει σε ένταση. Είναι επείγον, να προκαλούμε και να ρυθμίζουμε τον ύπνο, κατά θέληση. Είναι εμφανές, πασίδηλο, αδιαπραγμάτευτο, ότι από τον σοφό συνδυασμό ύπνου και διαλογισμού, προκύπτει εκείνο, που αποκαλείται ΦΩΤΙΣΗ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στο μυστηριώδες κατώφλι του Ναού των Δελφών, υπήρχε ένα Ελληνικό γνωμικό, το οποίο χαράχτηκε στην πέτρα, και έλεγε: ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ. ΑΝΘΡΩΠΕ, γνώρισε τον εαυτό σου, και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους Θεούς. Σε τελική ανάλυση, είναι προφανές, εμφανές και σαφές, ότι η μελέτη του εαυτού σου και ο γαλήνιος διαλογισμός, ολοκληρώνεται στην ησυχία και στην σιωπή του νου.

Όταν ο νους είναι ήσυχος και σιωπηλός, όχι μόνον στο διανοητικό επίπεδο, αλλά σε όλα, και σε κάθε ένα, από τα σαράντα εννέα υποσυνείδητα διαμερίσματα, τότε, επέρχεται το νέο. Απεμφιαλώνεται η ΟΥΣΙΑ, η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, και επέρχεται η ΑΦΥΠΝΙΣΗ της Ψυχής. Η Έκσταση, το Samadhi, το Satori των Αγίων.

Η ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ του Πραγματικού, μας μετα-σχηματίζει ριζικά. Τα πλήθη, τα οποία δεν έχουν εμπειριωθεί ποτέ, άμεσα, εκείνο, το οποίο είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ, ζουν πεταλουδίζοντας, από σχολή σε σχολή. Δεν έχουν συναντήσει το κέντρο κοσμικής βαρύτητάς τους, και πεθαίνουν αποτυχημένα, και χωρίς να έχουν επιτύχει την, τόσο επιθυμητή, ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ.

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ της συνείδησης, της ΟΥΣΙΑΣ, της ΨΥΧΗΣ ή BUDDHATA, είναι δυνατή μόνον, όταν απελευθερωνόμαστε, από τον διανοητικό δυϊσμό, χειραφετούμενοι από την διαμάχη των αντιθέτων, του διανοητικού κυματισμού.

Οιαδήποτε υποσυνείδητη, βυθισμένη, και ασυνείδητη μάχη, μετατρέπεται σε μία εξάρτηση, για την απελευθέρωση της ΟΥΣΙΑΣ (ΨΥΧΗΣ).

Κάθε αντιθετική μάχη, όσο ασήμαντη και ασυνείδητη και να είναι, δείχνει, σηματοδοτεί, στοχεύει, σκοτεινά σημεία, αγνοούμενα, άγνωστα, μέσα στις ατομικές κολάσεις τουανθρώπου.

Το να αναλογίζεσθε, να παρατηρείτε, να γνωρίζετε, εκείνες τις υπάνθρωπες πτυχές του «ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ», εκείνα τα σκοτεινά σημεία, είναι απαραίτητο, προκειμένου να επιτευχθούν η απόλυτη ησυχία και σιωπή του νου.

Μόνον σε απουσία του ΕΓΩ, είναι δυνατή η εμπειρία, εκείνου, το οποίο δεν είναι του χρόνου.

Α.Δ. Samael Aun Weor (απόσπασμα από το «Η Μαγεία των Ρουνών»)