Παρασκευή, Σεπτέμβριος 24, 2021

Ο ΚΙΝΕΖΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ KAO FENG, μπήκε στην ιεροσύνη στην ηλικία των δεκαπέντε ετών και χειροτονήθηκε στην ηλικία των είκοσι στην Μονή του Chin Tzu.

Ο Kao Feng κατανόησε ότι όλα τα ανθρώπινα όντα είναι άθλια κοιμισμένα αυτόματα (ρομπότ), και πρότεινε να “Ξυπνάμε την Συνείδηση” το συντομότερο δυνατό, με την βοήθεια της Επιστήμης του Διαλογισμού.

Ο KAO FENG εκτέλεσε τα πρώτα του έργα, κάτω από την έξυπνη και σοφή καθοδήγηση του ΔΑΣΚΑΛΟΥ Tuan Chiao, που τον δίδαξε πως να δουλεύει με το HUA TOU. (Μυστηριώδης Φράση): “Πού ήμουν Εγώ πριν την γέννηση; Που θα είμαι Εγώ μετά τον Θάνατο;”

Ο KAO FENG αποφάσισε να δουλέψει με αυτό το Hua Tou, αλλά δεν ήταν σε θέση να επικεντρώσει το μυαλό του σε αυτό, λόγω του διχασμού αυτής της φράσης. Αυτό το Hua Tou διαιρούσε το μυαλό του σε πολλές απόψεις και αντίθετες αντιλήψεις και ο Kao Feng υπέφερε απίστευτα. Ποθούσε με όλη του την καρδιά και όλη του την ψυχή, να ελευθερωθεί από τον ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ ΔΥΪΣΜΟ. Η εμπειρία του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ είναι αδύνατη, όσο η ΟΥΣΙΑ, η ΜΠΟΥΔΑΤΑ, η ΨΥΧΗ, παραμένει εγκλωβισμένη στον Διανοητικό ΔΥΪΣΜΟ.

Οι αντίθετες απόψεις, ο αγώνας ανάμεσα σε αντίθετες αντιλήψεις και αντιθετικές ιδέες αντιστοιχούν στις διαφορετικές λειτουργίες αυταπάτης του μυαλού.

Ο Kao έκλαιγε με αιμάτινα δάκρυα, επιθυμώντας να ξεμποτιλιαριστεί από τον ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ ΔΥΪΣΜΟ, αλλά απέτυχε με το HUA TOU του ΔΑΣΚΑΛΟΥ Tuan Chiao.

Διηγείται η παράδοση, ότι σε κατάσταση τρομερής αγωνίας και απελπισίας, αναζήτησε τον ΔΑΣΚΑΛΟ HSUEH YEN, ο οποίος συμπάσχοντας για τον πόνο του, του δίδαξε το ισχυρό Μάντραμ WU, υποχρεώνοντάς τον σε καθημερινή πληροφόρηση σχετικά με τις εργασίες του.

Το Mantra WU ψάλλεται με ένα διπλό U…U…, που θυμίζει το ουρλιαχτό του τυφώνα, ανάμεσα στα θορυβώδη κύματα της αγριεμένης θάλασσας.

Κατά την διάρκεια αυτής της άσκησης, ο νους πρέπει να είναι απολύτως ήσυχος και σε μια βαθιά και φοβερή ΣΙΩΠΗ, τόσο εξωτερική όσο και εσωτερική, χωρίς να έχει την παραμικρή επιθυμία. Ούτε καν η πιο ασήμαντη σκέψη δεν πρέπει να αναδυθεί από την βαθιά λίμνη του νου.

Οι εξηγήσεις του ΔΑΣΚΑΛΟΥ HSUEH YEN, ήταν πράγματι τόσο απλές και σαφείς, ώστε ο μαθητής KAO FENG έπεσε σε αμέλεια και τεμπελιά, επειδή, ειλικρινά, δεν υπήρχε ανάγκη εκείνος να προβεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατανόησής τους.

Ωστόσο, ο Δάσκαλος Hsueh Yen, παρά την συνηθισμένη του γλυκύτητα, επίσης ήξερε, πως να γίνει πολύ αυστηρός, όταν ήταν απαραίτητο.

Μια μέρα, όπως συνήθως, ο Kao Feng μπήκε στο δωμάτιο του Δασκάλου Hsueh Yen. Ο Δάσκαλος ρώτησε με μεγάλη σοβαρότητα: “Ποιος έφερε αυτό το πτώμα με το όνομά σου;”

Και προτού τελειώσει την ερώτηση, πέταξε τον Kao Feng έξω από το δωμάτιό του.

Σύντομα ο Kao Feng ακολούθησε το παράδειγμα του Chin Shan και αναζήτησε καταφύγιο στο Δωμάτιο του Διαλογισμού.

Οι ασκήσεις του ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ προκαλούν σταδιακά την “Αφύπνιση της Συνείδησης”, την αφύπνιση της Μπουδάτα.

Ο ΝΕΟΦΥΤΟΣ αρχίζει να αντιδρά, μπροστά στις εσωτερικές υπεραισθητές αναπαραστάσεις, με έναν πολύ ξεχωριστό, πολύ διαφορετικό τρόπο, από τον συνηθισμένο.

Αρχίζει λέγοντας: “Ονειρεύομαι”, αυτό είναι ένα όνειρο. Αργότερα, γεμάτος χαρά, αναφωνεί: “ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΜΟΥ ΣΩΜΑ, ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΜΟΥ ΣΩΜΑ κοιμάται, αλλά εγώ είμαι έξω απo το φυσικό μου σώμα, εντελώς ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ και ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΟΣ”.

Σε μια περίπτωση, ενώ ο Kao Feng βρισκόταν έξω από το κοιμισμένο στο κρεβάτι σώμα του, θυμήθηκε με πλήρη μεσημβρινή σαφήνεια το ΚΟΑΝ που ρωτά: “ΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΤΟΤΕ ΣΕ ΤΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ;”

Διηγούνται οι ΚΙΝΕΖΙΚΕΣ παραδόσεις, ότι εκείνη τη στιγμή, ο νους του γέμισε με φοβερές συγχύσεις, σε σημείο που δεν μπορούσε πλέον να διακρίνει την ΑΝΑΤΟΛΗ από την ΔΥΣΗ, ή τον ΒΟΡΡΑ από τον ΝΟΤΟ.

Την έκτη μέρα που βρισκόταν σε μια τέτοια δυστυχισμένη νοητική κατάσταση, ενώ ψιθύριζε με άπειρη ευλάβεια τις συλλογικές προσευχές, στο Λουμισιάλ του Διαλογισμού, ο Kao Feng σήκωσε το κεφάλι του και είδε ΔΙΟΡΑΤΙΚΑ, εκείνες τις τελευταίες δύο μυστηριώδεις φράσεις του ανατολίτικου ποιήματος που δημιούργησε ο Πέμπτος Πατριάρχης PA YAN: “Ω, είσαι εσύ, που από πάντα γνωρίζω, εσύ που έρχεσαι και που φεύγεις στις τριάντα χιλιάδες μέρες ενός αιώνα”.

Αμέσως ο Kao Feng ξεκίνησε να εργάζεται με την μυστηριώδη και αινιγματική φράση: “Ποιος έφερε αυτό το πτώμα με το όνομά σου;”, που παρέμενε καταγεγραμμένη στο μυαλό του συνέχεια από εκείνη την ημέρα κατά την οποία ο Δάσκαλος Hsueh Yen την είχε προφέρει και ήταν αδύνατον να την ξεχάσει.

Ένιωθε σαν να είχαν χαθεί και το μυαλό και η προσωπικότητά του και σαν να είχε αναστηθεί το Θείο Πνεύμα του μετά τον θάνατο. Ένιωθε ευτυχισμένος, σαν να του είχαν αφαιρέσει από τους ώμους του ένα πελώριο και βαρύ δέμα με ρούχα. Πέτυχε τον στόχο του. Απέκτησε την αφύπνιση της Συνείδησής του μέσα σε τρία χρόνια. Ήταν τότε εικοσιτεσσάρων χρονών.

Όταν ο Kao Feng ρωτήθηκε: “μπορείς να κυριαρχήσεις στον εαυτό σου, στο άπλετο φως της ημέρας;”, εκείνος απάντησε με σταθερότητα: “ναι, μπορώ”. “Μπορείς να κυριαρχήσεις στον εαυτό σου όταν ονειρεύεσαι;” αυτός απάντησε πάλι “ναι, μπορώ”. “Πού βρίσκεται ο Δάσκαλος όταν κοιμάσαι χωρίς να ονειρεύεσαι;” Ο Kao Feng δεν μπόρεσε να βρει την απάντηση σε αυτήν την τελευταία ερώτηση. Έτσι καινούρια εσωτερικά δεινά έθλιβαν το βάθος της ΨΥΧΗΣ του.

Έπειτα ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ του είπε: “από τώρα και στο εξής δεν θέλω να μελετάς τον Βουδισμό, ούτε το Ντάρμα, δεν θέλω να μελετήσεις τίποτε, αρχαίο ή νέο, θέλω μόνο να τρως, όταν είσαι πεινασμένος και να ξαπλώνεις, όταν είσαι κουρασμένος. Μόλις ξυπνάς, θέσε τον νου σου σε εγρήγορση και ρώτα τον: “Ποιος είναι ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ αυτής της αφύπνισης και πού αναπαύεται το σώμα του και που κατευθύνει την ζωή του;”

Ο Kao Feng ήταν σίγουρα ένας άνθρωπος του ΘΕΛΗΜΑ (Θέλησης). Έτσι, αποφάσισε με απόλυτη σταθερότητα, ότι με κάποιο τρόπο, θα έπρεπε να το καταλάβει αυτό, ακόμη και αν αυτή του η απόφαση, θα τον έκανε να μοιάζει με ηλίθιο, για το υπόλοιπο της ζωής του.

Πέρασαν πέντε χρόνια εντατικής δουλειάς. Μια συνηθισμένη μέρα, καθώς εργαζόταν πάνω σε αυτό το θέμα, στη μέση του ύπνου του, ένας αδελφός μοναχός που κοιμόταν δίπλα του, στον κοινόχρηστο κοιτώνα της μονής, έσπρωξε ασυνείδητα το μαξιλάρι του, που έπεσε με θόρυβο στο πάτωμα.

Εκείνες τις στιγμές οι αμφιβολίες του εξαφανίστηκαν αμέσως. Ένιωσε μια απέραντη χαρά, που είχε καταφέρει να υπερπηδήσει ακόμη μια παγίδα. Όλες οι μυστηριώδεις φράσεις των Δασκάλων και των Βούδας, και όλα τα πολλαπλά προβλήματα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος έγιναν καθαρά σε αυτόν. Από εκείνη την στιγμή ο Kao Feng παρέμεινε φωτισμένος.

Υπάρχουν δύο τύποι φώτισης: ο πρώτος συνήθως ονομάζεται “ΝΕΚΡΟ ΝΕΡΟ” επειδή έχει εξαρτήσεις. Ο δεύτερος εγκωμιάζεται ως “ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΖΩΗ” επειδή είναι φωτισμένη κατάσταση χωρίς εξαρτήσεις, ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΚΕΝΟ.

Ο πρώτος τύπος της ΦΩΤΙΣΗΣ είναι ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΗ ΑΥΤΟ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Ο δεύτερος τύπος της ΦΩΤΙΣΗΣ, ακόμα και όταν στον Τέταρτο Δρόμο ονομάζεται Αντικειμενική Γνώση, Αντικειμενική Συνείδηση, πράγματι, αυτή υπερβαίνει αυτό που ονομάζεται ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Ο δεύτερος τύπος της ΦΩΤΙΣΗΣ δεν έχει να κάνει τίποτε με τη συνείδηση, είναι το ΕΙΝΑΙ, και ο λόγος του να ΕΙΝΑΙ το ΕΙΝΑΙ, είναι το ΙΔΙΟ ΤΟ ΕΙΝΑΙ.

Ο KAO FENG μετατράπηκε πράγματι σε έναν ΤΟΥΡΙΓΙΑ, γιατί πέτυχε να ανεξαρτητοποιηθεί απόλυτα από τον νου, διαμέσου του διαλογισμού σε βάθος.

Ο κόσμος είναι αποκρυσταλλωμένος Νους και γι αυτό είναι ΜΑΓΙΑ, ψευδαίσθηση.

Όταν τελειώσει η ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΣΜΙΚΗ ΗΜΕΡΑ, αυτή η απατηλή μορφή του νου, θα ελαττωθεί σε ΚΟΣΜΙΚΗ σκόνη.

Στην πραγματικότητα, το πρόσωπό μου, τα πρόσωπα, το πρόσωπό σου, άνθρωποι, πράγματα και δημιουργήματα όλων των ειδών ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Είναι, απλώς, απατηλές ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ μορφές που θα πρέπει να ελαττωθούν σε ΚΟΣΜΙΚΗ σκόνη.

Η ΜΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ είναι το BRAHMA, το ΔΙΑΣΤΗΜΑ - ΠΝΕΥΜΑ - ΑΠΕΙΡΟ, μέσα στο οποίο περιέχονται το Αιώνιο Θηλυκό και η Ιερή Μονάδα. Όλα τα άλλα είναι ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ.

Πρέπει να χαθούμε μέσα σε κάτι... Εκατομμύρια ανθρώπινων υπάρξεων χάνονται εντός των ΚΟΣΜΩΝ-ΚΟΛΑΣΕΩΝ. Αλλά οι Γνωστικοί, προτιμούμε να χαθούμε μέσα στο BRAHMA.

Είναι επείγον να σταματήσουμε το ΝΟΗΤΙΚΟ περιεχόμενο (CHITTA) από το να αποκτά διάφορες μορφές (VRITTIS) κατά την διάρκεια του ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ. Όταν τα νοητικά μας κύματα σταματήσουν, και η πνευματική μας λίμνη ηρεμήσει, τότε η ψευδαίσθηση που παράγεται από τα κύματα των αντιθέτων επίσης σταματά μέσα μας και έρχεται η εμπειρία της Πραγματικότητας.

Όταν το ΔΙΑΣΤΗΜΑ - ΠΝΕΥΜΑ - ΑΠΕΙΡΟ, το ονομαζόμενο BRAHMA, προσλαμβάνει κάποια μορφή, προκειμένου να μιλήσει με τους Αβατάρες (Απεσταλμένους) του, τότε είναι ISHVARA, ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ, ένας πολύ ιδιαίτερος Pu­rusha (Πνεύμα), δίχως νου, απαλλαγμένος από πόνους, δράσεις, αποτελέσματα και επιθυμίες.

Η ΛΟΥΣΙΦΕΡΙΚΗ ΔΙΑΝΟΙΑ, το μόνο πράγμα που δυστυχώς κάνει, είναι να μας βασανίζει με την αδιάκοπη μάχη των αντιθέτων. Ο Kao Feng απελευθερώθηκε από τον νου και μετατράπηκε σε έναν Τουρίγια.

Α.Δ. Samael Aun Weor (απόσπασμα από «Τα Ηλιακά Σώματα»)